The lost city!/ la ciudad perdida!

Categorie: Colombia
Gepost: 22.04.2009 03:09

The Lost City in Colombia; gebouwd tussen 700 en 900 na Christus heeft zo’n grote indruk gemaakt dat het een aparte blog entry waard is. Een extra dimensie die aan de track werd toegevoegd was dat we elkaar in Taganga mieren hadden gevoerd. Een tip voor de mensen die op een jungle track gaan: ga niet lopen kloten met insecten voordat je in een insectenparadijs beland...

Voorbereiding:
Er zijn overal in Zuid-Amerika horrorverhalen die onder de toeristen worden verspreid. Dit keer kregen wij een verhaal te horen over een chauffeur die met een auto vol toeristen terugkwam van de lost city track. Door 4 FARC leden werden zij staande gehouden waarbij de toeristen werd bevolen weg te rennen. Terwijl ze wegrenden hoorden ze schoten. De agency die de toer had georganiseerd had de ‘bribe’ niet betaald, waardoor de chauffeur hetmoest bekopen met zijn leven. De toeristen werden al snel geholpen door de militairen ter plaatse waardoor zij veilig en snel terugwaren in hun hostel. Dit was gebeurd de week voordat wij wilden vertrekken.
Na dit verhaal gingen wij op onderzoek uit. Is het veilig om de track te doen? Het verhaal werd door ons hostel en onze agency bevestigd en de veiligheid van de track werd weggelachen; niet ontkend, noch bevestigd... We besloten toch te gaan omdat vele toeristen ook na dit voorval de track hadden gedaan en de agency waar wij boekten, de track al 15 jaar lang organiseert (Turcol). Zij vertelden dat ze alles hadden betaald. Daar kwam bij dat dit een van de mooiste tracks zou zijn die je uberhaupt in Zuid-Amerika kan doen. Niets was gelogen!

De track:
We werden opgehaald in een bruut ogende jeep met alle kleuren van de regenboog. De chauffeur had zijn warme Colombiaanse schuddebuikende bulklach opgezet en de radio knetterde spaanse liedjes met oorverdovend lawaai boven de meebrullende toeristen. De sfeer zat erin. Iedereen was gevuld met adrenaline en klaar om te gaan. We waren met 12 man in totaal: wij met z’n 5-en, 4 fransen en 3 duitsers. Schijn laat weleens te wensen over. Zo ook onze jeep. Langzamer dan een slak op schuurpapier kroop de knieschijfdraaiende zweethut met 12 man door de bergen. Het was een uurtje of half 3 voordat we uberhaupt konden beginnen aan de track. Na een paar honderd meter zaten we al vol in de jungle, waarbij we van rotsen in riveren konden springen. KNALblauwe rivieren waarbij je je waande in neverneverland. De vele vriendelijke militairen die aanwezig waren gaven de indruk dat er toch wel wat activiteiten gaande waren maar toch wenden we daar al snel aan. 40 graden in de volle zon moesten we de eerste dag 4 uur lopen. Direct na de rivier gingen we nonstop uphill. In de extreme hitte met hoge luchtvochtigheidsgraad glibberden we over het pad omdat het zweet ons via de bilnaad de slippers ingutste. De uitzichten bij de top waren werkelijk fantastisch! Bij de pauzes kregen we ananas voorgeschoteld. Een lekkernij die nooit eerder zo goed heeft gesmaakt. ’s Avonds allemaal een hangmat met klamboe erover toebedeeld gekregen, hadden we een mooie plek om te tukken. Vlakbij onze slaapmat was een fantastische waterval te vinden waar we wederom vanaf rotsen de rivier in kon springen. Zodra het donker werd, werd de vallei verlicht door duizenden vuurvliegen hetgeen alles nog spectaculairder maakte. Daarnaast maakte de aanwezigheid van muggen, sandflies en REUZEpadden het jungleplaatje compleet.

De volgende dag was een rustige dag van 4 uur lopen. Over rotswanden aan de oever van de rivier, verkoelende duiken bij rivercrossings en heerlijke ananas tijdens de pauzes was de aankomst bij onze hut wederom fantastisch gelegen naast een oase van een rivier. Tijdens het avondeten kwamen de nodige insecten al op de kaarsen af waarbij de een na de ander de insecten oppakten en richting het gezicht van de ander wierpen. The battle had begun...

De derde dag was de langste dag lopen. Het begon met een stuk lastig terrein waarna we een grotere rivier 7x over moesten steken voordat we aan de 2000 treden naar de lost city begonnen. De hike ernaartoe leek al onwerkelijk. Daar kwam de entree in de Lost City nog als enorm dessert bovenop!! De gigantische verloren stad (herontdekt rond 1972) van in totaal 4 hectare groot, is nog steeds midden in de jungle gelegen. De enige manier om er te komen is via de minimaal 5 dagen durende track (normaal 6). Alle stenen zijn bedolven in mos en de vele paden maken het geheel tot een doolhof waar je maar al te graag in wilt verdwalen. Hoewel veel mensen het vergelijken met Machu Picchu is het toch niet vergelijken. Soortgelijk, maar authentieker.
De Lost city verkend te hebben, hadden we een kleine hut gevonden met een opgewekt figuur dat bier verkocht. Uiteraard iets duurder dan gewoon vonden wij dat we dat wel verdiend hadden na 3 dagen. Het bier een uurtje in de rivier gekoeld, konden we eindelijk proosten. Terwijl de blikken tegen elkaar kletsten zag ik dat Viv’s hand iets te lang boven mijn blik hing. Een snelle check bleek er een dikke kever in gedrukt te zijn. Aan zijn voelsprieten weggeslingerd was het ’s avonds tijd voor revenge: In het pikkedonker een dikke kever onder zijn prive klamboe gekletst duurde het even voordat hij hem met zijn ipod lichtje had gevonden ;)

De volgende ochtend waren nog voldoende kevers aanwezig die ik onder andere over het eten van Travis zag lopen en daarna over de tandenborstel van Viv terwijl foto’s werden geschoten. Heerlijk! ;)

Na een maand in Colombia vertoefd te hebben, hebben we vandaag ons visum met nog 60 dagen verlengd. Vanavond van een heerlijke bbq genieten in ons 4 persoons appartement met eigen badkamer, keuken, bbq en blender maken we er ook een paar home made mojito’s bij ;) Morgen uitbrakken en dan overmorgen een paar dagen naar de witte stranden van het Tayrona park. Dan waarschijnlijk terug naar Taganga om ons Paddi te halen (duikcursus) en dan door naar Mompos, dan Cartagena. Maargoedth. We zullen zien hoe het uitpakt aangezien we alles maar een paar dagen van tevoren plannen :D

P.S.
Dankzij Russische puisterige hackmannetjes waren tijdelijk problemen met het Guestbook. Die zijn opgelost.
De nieuwe foto’s en video’s zijn:
Colombia:
- 00 eating ants (Quicktime video’s voor Internet Explorer);
- 03 Medellin;
- 04 Bogota;
- 05 Villa de Leyva;
- 06 Taganga;
- 07 The lost city.
Permalink

Colombia!!!

Categorie: Colombia
Gepost: 16.04.2009 04:01

Cali was een typische stapstad waar naast stappen niet veel meer te doen was. Wij hebben overdag nog een terrasje gepakt waarbij een zwerver werd weggeboekst met een honkbalknuppel door een beveilliger, omdat hij ons iets vroeg en niet meteen wegging. Aangezien wij niet gingen stappen in Cali was onze volgende stop Salento. Een klein bergdorpje dat bekend staat om de koffie en artesanias. Samen met Travis en Lyndel (2 ozzies die we ook in Popayan en San Cipriano hadden ontmoet) hebben we eerst de koffieplantages bezocht. Een fantastische oude kerel liet ons alle trucjes van het vak zien waarna zelfs Lieke een bakkie koffie naar binnen heeft gewerkt! De volgende dag zijn we de Vallei de Cocora doorgelopen met fantastische uitzichten op de hoogste palmbomen ter wereld (tot 65 meter!). De laatste dag liet onze genereuze vriendelijk hostelowner het hostel aan ons over. We moesten overige toersten die aan de deur kwamen doorgeven dat het hostel helaas volzat. Als echte hostelowners hebben we de hele avond gerelaxed op het balkon van het hostel met uitzicht op omhoog oogbollende lokalen. Afzien... ;)

Daarna Medellin... Jullie hebben al wat foto’s kunnen zien. Ons verblijf van meer dan een week bestond voornamelijk uit lokalen ontmoeten. Ik had al eerder vermeld dat IEDERE lokaal ons van top tot teen bekoekeloerd zodra we langslopen. Stel je dan maar eens voor wat er gebeurd als je gaat stappen in een park met meer dan 100 verschillende clubs en barren dat RAMvol zit met lokalen. Zo kwamen we op een van de mooiste avonden 3 lokalen tegen tijdens de avondsnack in een hamburgertent. Niet lang daarna zaten we in hun auto op weg naar hun appartement in ‘Bevery Hills’. Aguardiente (Colombiaans Ricard/ spiritus met anijs) te drinken en salsa te dansen in de woonkamer. Hun huismonster, een 8 maanden oude slavink met meer vetrollen dan een ui aan schillen, zorgden voor genoeg contrast, waardoor we nog enigszins fotogeniek lijken op de duizenden foto’s die de Colombiaanse facebookpaparazzis namen. Na een ontbijtje kwamen we om 8.30 uur terug in ons hostel. We kunnen na een paar weken in Colombia wel zeggen dat bijna alle Colombianen erg vriendelijke, open, genereuze mensen zijn die graag hun cultuur en land met anderen willen delen.

Na een weekje stappen zijn we naar Bogota gegaan. Een paar dagen de hoofdstad verkent zijn we daarna nog een nachtje in Villa de Leyva gebleven. Een bergdorpje iets ten noorden van Bogta. De 2 ozzies van salento hadden ondertussen gemailed dat ze de Lost City track wilden doen, dus hebben we enkele dorpjes on hold gezet en zijn we doorgestuifd naar Taaganga. Een strand iets buiten Santa Marta.
Gisterennacht een vriestocht gedaan (airco in de bus van Colombia... zucht) hebben we gistermiddag heerlijk aan het strand gechilled en gisteravond de welbekende Colombiaanse reuzedikkevettejoekelmieren gegeten. Dikke vetkaaien zijn het, ter grote van een M&M met noot en smerig als een zwarte kever (ja, ik weet hoe die smaken..). Na een schorpioen uit onze kamer te hebben gepiekt konden we lekker bijslapen voor de track die morgen gaat beginnen.
We zullen de 5 daagse jungletrack lopen met Travis en Lyndel (eerder vermeld) en nog een ozzy: Viv (bekend van Mancora, Quito en Medellin). Vanmiddag hebben we nog een enorm dikke pannenkoek gebakken met zeker 15 dikke mieren erin. Voorgeschoteld aan Viv en verteld dat er rozijnen in zaten, vroeg hij zich al af waarom het zo crunchy was. Hij durfde niet te vertellen dat het eigenlijk te smerig voor woorden was, tot hij bij zijn laatste hap een dikke vette mier zag uitsteken. LOL! Ik ben benieuwd wat we de komende 5 dagen in de jungle gaan eten. We houden jullie op de hoogte!

P.S. Terwijl ik dit aan het typen ben kwam een Ier langs op zoek naar Viv. Ik had de mieren in een chocoladezakje gedaan en vroeg of hij er ene wilde proberen. Knarsend en de ruimte ingapend vroeg hij: these aren´t chocolates are they? ´Nope, they´re giant ants´. Al spugend kwijlde hij zijn weg weer terug. hehehehe. door het reizen vergeet je de tijd en had ik 1 april gemist. Toch weer goed ingehaald zo! ;)
Permalink
Powered by sBLOG XHTML 1.0 Strict PHP CSS
Lokale tijd: 16.08.2018 15:30 GMT+1
Powered by sBLOG © 2005 Servous