Vraag en aanbod...

Categorie: CRM
Gepost: 26.11.2008 21:49

EEN STUKJE VOOR DE CRM GOEROES:

HOEVEEL VRAAG EN AANBOD ASPECTEN ZIJN AFGESTEMD EN HOEVEEL NIET?!

Customer Relationship Management.
De kunst van de beheersing van relaties. Ervaringen van eerdere contactmomenten en informatie over de klant gebruiken als instrument voor nieuwe contactmomenten. Zodoende tot een gewenste beeiindiging of versterking van een relatie te komen door vraag en aannbod, individueel in het equivalentiepunt te laten ontmoeten.

Dit nog vers in gedachten begon de dag met een bustocht naar een nationaal park te Ushuaia, Argentinie. De foto´s waren verbluffend. De opkomende zon strak op de bergen waarbij de sneeuw het licht weerkaatst. Zeldzame dieren die bijna altijd gespot worden als je vroeg in de ochtend vertrekt. Een park voor echt hikers dat nog redelijk verborgen is gebleven voor het massatoerisme. Een stevige hike waar je je bergschoenen echt nodig zal hebben. Er werd ons zelfs op het hart gedrukt dat je een bekende vulkaan in Chili in de verte kon zien bij goed weer. ´Maar je zou het echt moeten treffen mocht je bewolking hebben, hier is het immers altijd goed weer. Kijk maar naar de foto´s!´

4AM. De vogels en hanen zijn nog niet toe aan het oorverdovende lawaai waar om stipt zonsopgang om wordt gevraagd. Het is pikdonker en toch wist ik mijn weg te vinden langs teenslijpende metalen uitsteeksels van het gewapend beton op de stoep. Een stoep die is aangelegd omdat die er eenmaal moest komen, maar uiteindelijk te gevaarlijk is om op te lopen. Net opgestaan van een stapelbed, gevestigd op nog wankelere poten dan een flamingo met een kunstpoot. De ladder was stuk, maar gelukkig wekte de sprong uit het bed de overige slapers in de dorm niet. Met zaklamp op zoek gegaan naar de juiste kleding zou de bus over 30 minuten aanrijden. Alleen de moneybelt nog even uit de kluis halen. Als een muis op watten sloop ik naar de andere kant van de kamer. Je kon een eigen slot gebruiken op de lockers die ze langs de muur hadden gezet. Een veelgevraagde beveiliging voor backpackers. Nog 1 stap tot de lockers, KRAAK... BOEM!. Gelukig waren de vloeren zo scheef dat de ijzeren kluisjes naar voren kantelden als je te dichtbij kwam staan. 2 man draaiden zich om in bed en de derde stopte met snurken. Zucht... Het verzoek om zachtjes aan te doen mislukt..

De slaap nog dik in de ogen schoffelde ik in hoog tempo richting het busstation. de mannen zaten bij de ingang te wachten met koffie. Koffie... Het zwarte goud van de morgen. Zoals het bordje op de keuken aangaf:´the kitchen can be used 24/7´. Als ze de deur ´s nachts niet op de slot hadden gedaan van de keuken, kon ik de waterkoker en de oploskoffie, die nog geen 20 centimeter van de deur afstond, ook daadwerkelijk gebruiken. ´Mr!, Mr! you go to National park yes?!´ Ja natuurlijk, wie komt hier anders met rood doorlopen ogen aankakken om 4.15 uur in de morgen...´Get in! get in! We expect only 2 more people. 5 minutes and we leave!´ Netjes de deur open gehouden kon ik mijn plaats kiezen. Met opgevouwen benen 50 minuten gekeken te hebben hoe de drivers lachend genoten van hun ochtendkoffie met cigaretten kwam er eindelijk beweging in. De driver ging zitten en startte de motor. hum, hum, hum, hum, boem... hum, hum hum, hum, boem...weer niets... Er werd wat geschreeuwd en gelachen door de andere collega´s dat onze driver niet kon waarderen. Een van zijn collega´s deed de deur open. ´Are you OK? Are you comfortable and ready to go?´ Nou, niet echt. Ik zit hier al een uur te wachten, het is ondertussen licht en we moeten nog km´s lopen vandaag. ´I understand sir, no problem, come with me!´

De service van het klantjatten werd dit keer erg gewaardeerd! Het overhevelen van de bagage ging zonder tegensputteren van de driver en met 45 minuten konden we beginnen aan de hike. ´Witch way do we have to go for the yellow route my friend?´ ´There is is, we will pick you up from the refugio at 3PM´ en we volgden de route van zijn wijsvinger.

Een groot bord gaf het startsein voor de gele route. Een duidelijk pad dwars door een bos wekte de indruk dat het gemakkelijk met rolstoel gedaan kon worden. Nog geen 500 meter verder opende het bos en was een mooi meer te zien. De T-splitsing op het pad wekte echter onze verbazing. We konden kiezen tussen een blauwe route naar links, of een rode naar rechts. Een groot geel bord boven een plastic Argentijnse Dixie gaf aan dat de toiletten bereikt waren. Een paar minuten teruggelopen te hebben hoorden we van andere toeristen dat er een lichtgele en donkdergele route was. De donkergele route was de route van 14,8 km die we moesten hebben.

Een zeer bewolkte dag later zagen we onbezweet een groot geel refugio bord opdoemen: Refugio Adrenaline Rush, met vlak daaronder in hoofdletters: INTERNET ACCES weergegeven. ´Mooi, als we dan toch 2,5 uur moeten wachten op onze minivan kunnen we alvast een guesthouse boeken in Chili.´ Boven de deur van de refugio hing een groot bord: ´You made it!´ en de refugio had werkelijk alles: wandelkaarten met alle mogelijke wandelroutes, zonnebrandcreme, sombrero´s, een uitgebreid menu, verschillende bieren en wijnen, cocktails, een openhaard en een muur waarlangs enkele pc´s stonden opgesteld. Net een Sprite besteld te hebben vroeg ik in mijn beste Spaans of ik internet kon gebruiken. Ofcourse sir, you from Holland, Amsterdam or Utrecht yes? Tullips and Maxima yes?! ´Welnu@!, daar gaat mijn vakantiegevoel...´

Eindelijk voor het scherm zag ik het blauwe balkje laden, laden en laden. Toch maar even navragen bij de balie dan: ´Ooow, internet does not work? Yes that could be true, there is not enough wind.´ ´Wat zullen we nou dan beleven, niet genoeg wind?!´ ´Yes, no wind no internet, sorry...´

Om 16.00 uur eindelijk terug in het hostel opende ik de koelkast met daarop het briefje: ´Your mom doesn´t live here so clean up your mess!´ en eindelijk werd ik voorzien in een vraag waar ik enorm naar verlangde: ijskoud bier en genoeg mensen met dezelfde ervaring...
Permalink
Powered by sBLOG XHTML 1.0 Strict PHP CSS
Lokale tijd: 23.05.2018 10:02 GMT+1
Powered by sBLOG © 2005 Servous