Guatemala

Categorie: Guatemala
Gepost: 05.07.2009 06:37

Het laatste verslag dateerde uit jeukmania met de muggenbeleving in het zuiden van Guatemala. Vandaag de dag hebben we het tempelcomplex Tikal, in het noorden van Guatemala bezocht. Terug in het eilandig dorpje Flores, temidden van een meer vlakbij Tikal, zijn de temperaturen weer naar een windstille 40 geschoten. Mooi moment dus om het vervolg vanuit de hangmat in te kloppen.

Vanuit Antigua waren we met de bus naar Quetzaltenango (Xela) gegaan, met een tussenstop op een grote markt in Chichicastenango. De afdingtechnieken van Azie konden weer goed worden aangescherpt bij de kleurrijke vrouwen die allemaal hun eigen artesanias (spaans voor prelaria) verkochten. Het eerste wat me hier opviel was de Latijns-Amerikaanse Douwe Dabbert knapzak. In Nicaragua en El Salvador gebruikte men voornamelijk het modieuze schort met franjes dat we in NL eigenlijk sinds Mien Dobbelsteen niet meer tegenkomen. Hoewel ze die hier ook dragen op de markt, prefereren de dames hier: El sostén. Letterlijk vertaald: de ondersteuner. Werkelijk alles zie je erin verdwijnen of wordt uit het niets tevoorschijn getoverd: wisselgeld, papiergeld, mobiele telefoons, buskaartjes etc. In sommige gevallen wist men zelfs kindjes uit de douwe dabbert te toveren. Merkwaardig maar waar, een BH kan multifunctioneel zijn.

Na de markt hebben we in Quetzaltenango nog een paar dagen gewacht tot we het raadsel van Peter op konden lossen. Een raadsel dat we nog vanuit Nederland meekregen: “Mochten jullie naar Guatemala gaan, zorg er dan voor dat je bij Lago Atítlan terecht komt in kamernummer 3 in het hotel: la casa del mundo en ik hoor graag wat jullie ervan vinden”. Nou Peter, we hebben het ervaren en hierbij: bedankt voor de tip! 2 machtig grote vulkanen torenden boven het meer uit dat wij als uitzicht hadden vanuit ons appertementje numero trés. Dat was pas goed wakker worden! ;)

Na deze weelde hebben we 2 dagen gerelaxed in San Pedro de laguna naast de voet van een van de vulkanen aan het meer. Teruggegaan naar Antigua kwamen wij een paar rasechte frikandellen-eters in ons hostel tegen: Robert-Jan en Jolanda! Tot onze verrassing werden wij met stroopwafels en drop overspoeld, terwijl we de ervaringen van een krap jaar reizen konden uitwisselen. Erg gezellig en leuk om hen weer te zien en te spreken! Op de markt kon ik het natuurlijk niet laten om nog enige koopmannen in het Spaans op de verse toeristen af te sturen (:D). De tweede dag in Antigua hebben we de avond afgesloten onder het genot van een enorme steak en een glas rode wijn. Afzien... ;)

Semuc Champey was de uitgelezen plek om weer een beetje in het gareel te komen. Het genomineerde wereldwonder-natuurverschijnsel bestaat uit een 6-tal plateaus die boven een rivier hangen. Daar overheen stroomt knettertblauw water die een soort basins in de plateaus hebben gevormd, waar de vissen klaarliggen om kleine stukken van je enkels af te knabbelen. Heerlijk gezommen in deze wateren hebben we ‘s avonds een grot opgezocht waar we bij zonsondergang zogezegd duizenden vleermuizen naar buiten konden zien vliegen. Na de grot verkend te hebben werd echter een protestactie op poten gezet in ut durp waardoor we moesten vertrekken voordat de vleermuizen hun prooi gingen zoeken.

En zogezegd bracht ons dat vandaag bij de enorme Maya stad:Tikal. Een enorm complex van Maya tempels waarbij het meerendeel nog steeds onder grond bedolven is. Voornamelijk gebouwd vanaf 600 met kleine uitschieters van ruim voor christus wisten de Sangria lurkers nog redelijk van Tikal af te blijven. Daardoor is in het enorme indrukwekkende complex midden in een groot national park nog meer dan genoeg te zien. Daar komt bij dat de brulapen en spidermonkeys je je om de oren loeien (zie filmpje) en opmerkelijke grote hamsters op hoge poten die vragen om het spit, voor je voeten langs schieten. We waren al om 5 uur ‘s ochtends vertrokken maar toch hadden we meer toeristen verwacht. Het leek erop of we iedere tempel voor het eerst alleen ontdekten. Erg bruut!

Voordat we naar Belize gaan, tot slot nog even dit over Guatemala.
Ieder land heeft zo zijn eigen mascotte. Wij hebben de leeuw en Guatemala heeft een vogel. Een rare vogel, met een rare naam die werkelijk overal op wordt weergegeven. De valuta is naar de vogel genoemd, dus op ieder briefje en elke munt wordt de vogel afgebeeld. Hostels, restaurants en bedrijven zijn ernaar vernoemd, op reisgidsen kom je het tegen, bij travel agencies etc. etc. Het zou me niets verbazen als echte diehard vogelaars zelfs zo’n Quetzal op hun Quetzal hebben getatoeerd. Ze noemen het beest dus inderdaad de Quetzal. Iedereen die je spreekt heeft van zijn lang-zal-die-leven nooit ene Quetzal gezien, maar ik had ook weinig anders verwacht. Wat wil je met zo’n naam. In plaats van een lieflijk koosnaampje als nachtegaaltje, jaag je het beest de stuipen op het lijf als je hem roept: Quetzal! Quetzal! Het klinkt mij meer in de oren als Hotwing!! Hotwing!! Op z’n Guatemalees that is... Tot op de dag van vandaag zullen we ons in ieder geval af blijven vragen of het beest niet allang is uitgestorven. We waren in ieder geval blij dat we in Tikal nog een Tucan op de foto konden zetten. Tot die tijd is er denk ik maar 1 rare vogel in Guatemala is geweest en die zit vanaf morgen in Belize ;)

Folder updates in de Gallery zijn:
Guatemala:
- 00 Filmpje brulapen – Tikal
- 05 Lago Atitlan
- 06 Semuc Champey
- 07 Flores en Tikal.
Permalink
Powered by sBLOG XHTML 1.0 Strict PHP CSS
Lokale tijd: 19.10.2018 10:26 GMT+1
Powered by sBLOG © 2005 Servous