Nicaragua

Categorie: Nicaragua
Gepost: 01.06.2009 01:56

Na Panama City besloten we naar Boquete te gaan, helemaal in het westen van Panama. Een ijskist van een bus snotterden we het kleine bergdorpje binnen waar veel gepensioneerde Americanen belanden. Vroeg in de ochtend een broodje halen bij de supermarkt werd ik verrast door gekrijs dat bijna mijn trommelvliezen doorbrak. HI THERE GOOD MOOORNING!! DO YOU SPEAK EEENNGLISH?! En inderdaad, er waren heel veel prototype Americanen gepensioneerd in dit durp...

Van Boquete gingen we door naar Bocas del Torro. Een eilandengroep in het noordwesten van Panama dat door de bevolking op nummer 1 der bezichtingen was gezet. Aangezien wij nummer 10 al hadden gezien (San Blas, paradijs op aarde), waren wij erg benieuwd wat dit wel niet voor ging stellen. Een ander eiland dan het party eiland uitgezocht, besloten we de volgende dag het mooiste strand van Isla Bastimentos te bekijken. Onze hosteleigenaar had ons al verteld dat een maniak met een machete rond zou lopen die ons ging overvallen. We konden dus beter niets meenemen naar het strand. Achja we zullen zien, dachten we. Eerst maar even een ontbijtje pakken. Omdat ook de eigenaar van het restaurant ons adviseerde helemaal niets mee te nemen, pakten wij een plastic zakje met alleen een boek en een fles water en waren we klaar om te gaan.
Het dorp waar we zaten op het eiland had iets weg van San Cipriano te Colombia. Het had een sfeertje van: niemand zegt je iets en toch kent iedereen je in het dorp. Daar kwam bij dat iedereen luidkeels Caribisch Engels bulkt over straat als: Jah man, come haaf brekfast here man! Met luidruchtige verkondigingen aan alle bewoners dat wij naar het strand gingen, wilde een oude man ons wel naar het pad richting strand begeleiden. Eenmaal langs het politiestation werd ons dit keer door de politie gevraagd of wij naar het strand gingen. Jazekers, zeiden wij. Mooi, heb je even?! De vriendelijke politiemensen vertelden dat de toeristen die gister werden overvallen alleen konden vertellen dat het een donkere man met een machete was. Wij moesten dus goed opletten of we tattoos zagen en het postuur en kapsel van de overvaller onthouden. Dan zou de politie ondertussen via een andere weg naar het strand lopen en konden wij de karakteristieken van de dader daar aan hen doorgeven. Eenmaal buiten keken we elkaar aan en vroeg ik: ‘Wil jij je boek nog uitlezen?’ Een bevestigende blik van Lieke later besloten we dat we ons boek niet af wilden laten jatten en ons als een stel aaskonijnen door de politie zouden laten behandelen. Dan maar geen strand.

De volgende dag hadden we nog op het party eiland gekeken maar zonder slaapgebrek was daar ook weinig te zoeken. We besloten daarom om direct door te steken naar Nicaragua. Aangezien we tot nu toe voor ieder land dat we hebben bezocht de tijd hadden genomen, hadden we geen zin om maar 1 plaats in Costa Rica te bezoeken. Alleen maar zodat we kunnen zeggen dat we er zijn geweest. 1 nacht in San Jose verbleven gingen we daarna direct door naar Nicaragua om daar Janine te ontmoeten in Granada. Nicaragua bleek al snel HET Skyradio land ter wereld. Op iedere hoek slaapwerwekkende Engelstalige liedjes waar je snel onrustig van wordt.. Vooral als je de muziek ook nog hoort in een bus en 7 taxis, die we nodig hadden om het land te bereiken. ’S avonds konden we dan wel eindelijk onder het genot van 40 graden, een verkoelende mojito en lekker terrasje, gezellig bijpraten over de afgelopen 8 maanden.
Vanuit Granada zijn we de volgende dag naar een meer gegaan waar we heerlijk van het water en de uitzichten genoten. Daarna nog een actieve vulkaan in de regio bezocht, gingen we vervolgens door naar Isla de Ometepe, ook wel het 8ste wereldwondereiland; bestaande uit 2 enorme vulkanen midden op een gigantisch meer.

Eenmaal bij het meer aangekomen van waaruit de boten vertrokken stapten we uit de taxi en werden we verwelkomd door een vliegjesplaag. Duizenden vliegjes kropen tegelijkertijd je traanbuisjes, neusgaten, oren en keelgat binnen. We hadden nooit verwacht dat we in zo’n korte tijd het wereldrecord insectslikken konden verbeteren.
Eenmaal op het eiland hadden we een grote laadtruck als taxi te pakken waar we met 8 man achterin konden springen voor een prikkie. Het duurde niet snel voordat we erachter kwamen hoe men met de concurrentie om gaat op dat eiland. Een collega minivan zat al een tijdje te duwen en toen hij de kans zag scheurde hij er langs en reed hij de spiegel van de truck. Het adrenalinegehalte van onze truckchauffeur schoot blijkbaar gaten in de lucht en als een debiel schoot hij achter het minibusje aan. De minivan net ingehaald en scheldende naar de chauffeur kreeg hij dit keer als reactie dat de minivan dit keer ook de bumper van de truck af reed. Hehe. Onze chauffeur nam zijn verliezen en wij kachelden vervolgens op een rustig tempootje naar de finca (is kleine hacienda) de Magdalena. Hier een paar dagen gerelaxed en van de apen, insecten, landschappen en koffie genoten, besloten we de laatste dagen met z’n 3-en door te brengen aan zee. San Juan del Sur in het zuiden van Nicaragua was hiervoor de uitgerekende stek. Een beetje surfen, een beetje onder meters hoge golven duiken, een beetje Sudoku’en en een biertje bij zonsondergang vloog de tijd voorbij.

Na een zeer gezellige anderhalve week met ons 3-en gereisd te hebben, moest Janine alweer terug naar frikandellenland, waarop wij besloten verder door te trekken naar het noorden. We zijn nu in León beland. Een stadje net iets onder El Salvador en Honduras waar we gaan bekijken of we via El Salvador of Honduras naar Guatemala gaan. Waarschijnlijk gaan we eerst nog een klein bergdorpje in de buurt opzoeken of naar de kust, om nog even de 40 graden te ontduiken. We hebben gelezen dat de Bay islands zijn getornd met een aardbeving van 7.1 op de schaal van richter. Met oog op naschokken en gevallen slachtoffers zal ons duikbrevet plan daar waarschijnlijk niet doorgaan. Of we wijken naar El Salvadorof Honduras weten we nog niet. Naar horen zeggen is in het beetje vage El Salvador weinig te doen en in Honduras ook erg weinig, dus het kan goed zijn dat we weer 2 landen passeren om onze tijd nuttig en langer te besteden in Guatemala.
We houden jullie in ieder geval op de hoogte.

Nieuwe folders in de Gallery zijn:
Panama:
- 03 Boquete;
- 04 Bocas del Torro.
Costa Rica:
- 1 foto van de grensovergang ;)
Nicaragua:
- 01 Granada;
- 02 Laguna Apoyo;
- 03 Volcano Masaya;
- 04 Isla de Ometepe;
- 05 San Juan del Sur.
Permalink
Powered by sBLOG XHTML 1.0 Strict PHP CSS
Lokale tijd: 19.10.2018 11:08 GMT+1
Powered by sBLOG © 2005 Servous