Sjunkel, adrenaline en cafeine

Categorie: Colombia
Gepost: 27.03.2009 20:01

Beste bleekscheten,

Vanuit Cuenca hebben we nog een vlucht via Quito naar Lago Agrio genomen in het noordwesten van Ecuador. Daar een bustochtje van 3 uur en nog een boottochtje van 3 uur genomen, waren we op onze bestemming midden in de jungle: Cuyabena beland. Na het diner waar we de tarantula spinnen aan de plafond zagen hangen, begonnen we het jungle-avontuur met een avondhike van een uurtje om de nachtbeesten te ervaren. Eerst kregen we de regels te horen: raak geen enkel takje of blaadje aan want er kunnen giftige beesten op zitten. Ambitieus gingen wij als slangemensen om ieder twijgje heen, tot we na een paar minuten doorhadden dat het onbegonnen werk was. Daar kwam bij dat ik ook nog een centimetertje of 15 boven de rest uit torende waardoor ik met mijn bakkes ieder vers gewoven spinneweb wist mee te pakken. De volgende 3 dagen hadden we nog vele vogels, apen, zoetwaterdolfijnen etc. gezien. Theo wist zelfs nog een katvis te vangen terwijl iedereen tevergeefs probeerde een piranha aan de haak te slaan. Het was een mooie jungletocht waarbij de jungle m.i. veel intensere jungle was, dan de jungles die we eerder in Borneo of Thailand hadden gezien. Mijn spinnenwebbenmuts van de eerste avond in de jungle achtergelaten hadden we nog een paar dagen in Quito om de nodige artesanias (souveniers) in te slaan.

Theo en Liesbeth met 10 kg extra op het vliegveld uitgezwaard bleven wij nog een dagje langer in Quito, waarna we besloten om toch direct Colombia in te trekken. Na de vele verhalen van andere toeristen gehoord te hebben die zeggen dat het het mooiste land van Zuid Amerika is, kunnen we het niet laten om ook een kijkje te nemen. Eerst een bus van 5 uur naar de grens gepakt en de volgende dag de grens overgestoken en in een bus van 9 uur naar Popayan gereist. Het eerste dat ons opviel was dat we ons perfect voor kunnen stellen hoe het voelt om net zo immens beroemd te zijn als bijvoorbeeld Shakira in deze conterijen. Geen schedel gaat voorbij zonder ons ongegeneerd van kruin tot teennagel uit te checken. Na het oude excentrieke stadje Popayan verkend te hebben, besloten we om verder naar het noorden te trekken. We hadden een Australisch stel ontmoet dat ook door wilde naar het noorden. Zij hadden een goede tip gekregen van een iniminidorpje midden in de jungle in het westen van Colombia dat alleen met een treinrails te bereiken is. Vroeg opgestaan besloten we om dat dorpje nog dezelfde dag te bereiken. Eerst een bus naar Cali genomen dumpten we onze tassen in een hostel in Cali waarna we met onze daypacks door konden naar San Cipriano. De eigenaar van het hostel in Cali raade ons een expresso service bus aan. Je zou zeggen dat wij na 5,5 maand bussen wel wat akelige busritten hebben meegemaakt. Dat viel VOLLEDIG in het niets vergeleken met deze mafkees. Tot aan 120 km/h scheurde hij door de bergweggetjes. Een bergweggetje dat RAMvol zat met enorme vrachtwagens waarbij we bij iedere bocht en inhaalactie de banden hoorden piepen. Nadat we commentaar gaven ging hij nog sneller rijden. Aangezien het een van de grootste drugsroutes is wilden we daar ook niet uitstappen. De riem zo strak aangetrokken tot we paars aanliepen, denk ik dat hij in 2 UUUUren tijd, nog meer rubber van zijn banden heeft gesloopt dan je nodig hebt om 2 tarzans te maken...

Goed, We konden uitstappen in Cordoba van waaruit we nog een klein ritje moesten ondernemen. Aangezien de Spanjaarden jaren geleden nog meer Afrikaanse slaven naar Colombia hebben gebracht dan er uberhaupt mensen woonden in Colombia, leken wij midden in de jungle in zwart Afrika beland te zijn. Terwijl het bijna donker werd volgden we 2 jongens met hun motorfiets door het dorp. Terwijl we de wat ´vreemde sfeer´ opnamen kwamen we aan het eind van het dorp bij het spoor aan. De motorfiets werd met het achterwiel met schroefjes aan vastgespijkerde houten plankjes vastgezet waar 4 railwielen onder zaten. het complete object werd op de rails gekletst waarbij het achterwiel van de motorfiets als aandrijfkracht op de rechterrail leunde en wij op de houten plankjes aan de linkerkant konden plaatsnemen. Een waar avontuur was het! Over bruggen heen scheurende en met redelijke snleheid kwamen we na 20 minuten aan in San Cidriano. Als absoluut enige toeris in het 569 Afrikaans-Colombiaanse inwoners tellende dorp wisten we dankzij wat kids het enige hostel gelukkig snel te vinden. De kinderen kwamen aanrennen met een schildpad in hun hand en waren dolenthausiast dat wij er waren. Het koude biertje met het ouewehoeren met de kids na deze drukke dag was een goede manier om bij te komen.

De volgende dag konden we relaxed bijkomen in een kraakheldere rivier met tropische omgevingen. Op de terugweg was de rails goed te zien in het daglicht dus scheurden we met zo´n 60 km/h, 2x zo snel in het zelf gefabriceerde houten railzeepkistje terug. Gelukig hadden we naar Cali een wat langzamere bus die een paar keer gemaakt moest worden, zonder snelheidsmaniak achter het stuur. Aangekomen in Cali hebben we heerlijk gerelaxed en doen we vandaag een dagje niets. Vanavond gaan we wellicht nog een club in, plastic kijken :roll:, aangezien dit de plastische chirurgiestad van de wereld is. Dan morgen door naar Salento, een dorp in de bergen waar alle colombiaanse koffieplantages te vinden zijn. En ja, inderdaad, ik heb EINDELIJK, weer een paar goede ochtendmokken koffie gehad. Colombia koffie rules! :) Wij reizen uiteindelijk door naar het noordelijkste puntje van Colombia waar je een van de beste stranden ter wereld hebt. Dan moeten we alleen nog beslissen of we in een 5 daagse boottocht naar Panama gaan of het vliegtuig nemen.

Enneh, hoewel deze entry mogelijk wat dodgy overkomt, veel mensen zeggen dat Ecuador gevaarlijker is momenteel dan Colombia. Ik denk niet dat de ouders van Lieke Ecuador zo gevaarlijk hebben gevonden dus maak je geen zorgen :)

Tot snel weer!!
Permalink
jurriaan
29.03.2009 12:32
hehe,

Mooi verhaal! Scheuren met jullie bakkes door spinnenwebben, busjes etc. Heeuurrrlijk. Kmaak mij absoluut geen zorgen over jullie.
Door dat verhaal over Colombiaanse koffie kreeg ik meteen zin om een nieuw potje te zetten.
Hmmmmachtig mooi spul blijft het.

Kijk uit naar de foto\'s.
Powered by sBLOG XHTML 1.0 Strict PHP CSS
Lokale tijd: 23.05.2018 10:14 GMT+1
Powered by sBLOG © 2005 Servous